W stronę relacji. Męski warsztat szamański

Twoje związki z ludźmi są źródłem bólu? Zmagasz się z samotnością?

Zapraszamy do uważnej i intensywnej pracy nad jakością relacji.

Kłócisz się z rodziną? Wkurza cię szef? Przyjaciel znów cię nie rozumie?

Znasz to? Nie ty jeden. Konflikt jest częścią życia. Cała sztuka obrócić go na swoją korzyść.

Boisz się kobiet? Boisz się mężczyzn? Pragniesz miłosnych związków, ale wciąż walczysz? Zmieniasz partnerki/partnerów? Nie masz odwagi wejść w bliską relację? Czujesz się samotny na planecie pełnej ludzi?

Konflikt jest częścią życia. Nie uciekniemy przed konfliktem. Wprost przeciwnie, możemy wykorzystać go, aby się rozwijać.

Jesteśmy tak dobrzy, jak nasze związki.

*

Nazywam się Roman Praszyński, jestem terapeutą, mężem, ojcem. Z żoną – też terapeutką – jesteśmy w relacji ćwierć wieku. Przeszliśmy wiele etapów związku, łącznie z rozstaniami. Znam ból relacji i sposoby wychodzenia z niego. Doświadczyłem, jak w alchemicznej retorcie małżeństwa błoto zamienia się w złoto.

Na drodze do dobrych relacji wsparła mnie własna terapia, męskie kręgi i życzliwa – ale też krytyczna – obecność przyjaciół.

Warsztat poprowadzi trzech dojrzałych mężczyzn, znających trudy i zachwyty związków z ludźmi. Wiemy, co to samotność, cierpienie rozstania i mozolne budowanie trwałych relacji. Łączą nas relacje zawodowe i przyjacielskie. Siłą rzeczy między sobą też wchodzimy w konflikty. I wychodzimy wzmocnieni.

Każdy z nas jest w trwałym związku miłosnym.

*

Zapraszamy Cię na warsztat „W stronę relacji”. Będziesz mógł przyjrzeć się sobie w relacjach. Jak w nich utykasz i co możesz z tym zrobić. Ofiarowujemy ci doświadczenia szamańskie i rozwojowe.

Szałas Potów – leśna sauna rodem z rdzennych kultur. Miejsce spotkania z Przodkami, Sprzymierzeńcami i własną mocą. Czas wyjścia z głowy na spotkanie z własnym sercem. Podróż do gwiazd i z powrotem.

Vision Quest – samotna noc w lesie w poszukiwaniu odpowiedzi na istotne pytania. Czas prawdziwego kontaktu ze sobą samym. Ze swoimi ograniczeniami, lękami i wewnętrzną mądrością. Miejsce przemiany, którą będziesz długo integrować.

Głęboka sesja oddechowa, terapeutyczna – rozpoznanie blokad w ciele, uzdrawianie relacji.

W stronę relacji – doświadczenie rodem z ustawień systemowych, psychodramy i POP-u. Umożliwi ci spotkanie się z najważniejszą dla ciebie relacją, zbadanie jej i przemienienie.

Będzie męski krąg – spotkanie w prawdzie, wymiana doświadczeń i emocji.

Skorzystamy również z arsenału ćwiczeń lowenowskich, aby pobudzić ciało i duszę.

Przed nami cztery gęste, emocjonujące dni pracy, doświadczeń i wspólnoty.

______ ______ ______

WARSZTAT „W STRONĘ RELACJI” TO DRUGIE Z CYKLU TRZECH MĘSKICH SPOTKAŃ W DOMU POD WIERZBĄ.

To szansa na głębszą zmianę. Nie musisz brać udziału we wszystkich. Możesz wybrać ten, który porusza właśnie ciebie.

„W STRONĘ OJCA” mamy za sobą. Przed nami:

„W STRONĘ SIEBIE” – 26-28. 05. 2022

(Czego chcę w życiu? Co jest moją mocą? Jak jest mój życiowy mit? Cztery dni uważnego spotkania ze sobą. Odczarowanie ograniczających schematów.)

Warsztaty prowadzą:

Jacek Myśliborski – ojciec, dziadek, człowiek, który widzi, słyszy i kocha. Od urodzenia na drodze serca. Ponad trzydzieści lat działa w różnych grupach terapeutycznych, kilkanaście na ścieżce szamańskiej i bioenergoterapeutycznej. Prowadzi treningi i sesje indywidualne. Zakochany w swojej partnerce jak nastolatek.

Roman Praszyński – ojciec trójki dzieci, w związku blisko dwadzieścia pięć lat. Terapeuta w nurcie psychologii zorientowanej na proces. Kilkanaście lat na ścieżce szamańskiej, prowadzi męskie kręgi, terapie indywidualne. Był dziennikarzem, napisał pięć przygodowych powieści.

Pablo Elkomendante – człowiek, który w wieku 15 lat wyszedł z domu i zaczął samodzielne życie. Prowadził firmy, był biznesmenem. Przeżył przemianę w wysokich górach Europy, Azji i Ameryki. Jest akupunkturzystą, trenerem rozwoju osobistego (specjalizacja praca ze stresem) oraz trenerem oddechowym. Szczęśliwy w związku z kobietą.

*

Szałas Potów i Vision Quest pochodzą z rdzennej kultury Ameryki Północnej. Trzymamy tradycję przekazu od Keitha Chiefmoona, Davida Thomasa i Mattie Davis-Wolfe oraz ich kontynuatorów: Tanny Jakubowicz Mount, Leszka Seremeta, Piotra Matłoka.

KONTAKT:

Roman Praszyński

tel. 601 897 817

rpraszynski@gmail.com

Dokładne informacje o miejscu, cenie i przygotowaniu do warsztatu podamy mailem.

 

Samolubstwou

Obarczyłem żonę ciężarem ponad siły. Oczekiwałem, że zadba o moje szczęście. Nie miała szans.

Chciałem czuć się najważniejszy i kochany. Chciałem być pieszczony i noszony na rękach. Przez jakiś czas nawet się to udawało. Żyłem w euforii.

Potem coś się zaczęło psuć. Aneta – moja żona – wychodziła do przyjaciółek, a ja czułem smutek. Martwiłem się, że zostanę sam.

Aneta lubiła spać sama – na swojej kanapie – co mnie doprowadzało do obłędu. Czułem się porzucony.

Doszło do tego, że robiłem jej awantury za to, że na imprezach więcej rozmawiała ze znajomymi niż ze mną.

Czułem się zostawiony, nic nie wart. Czułem wściekłość. Wyobrażałem sobie, że tarmoszę Anetę za włosy, a ona błaga o litość.

Coraz częściej się kłóciliśmy. Aneta krzyczała, że ma dość mojej kontroli, że się dusi w naszym małżeństwie.

W końcu doszło do najgorszego. Wyprowadziła się.

„Potrzebuję być sama” – usłyszałem.

Wyjechała do przyjaciółki. Wydzwaniałem do niej codziennie. Pytałem, kiedy wróci. I co z naszym małżeństwem.

„Nie wiem” – powtarzała.

W brzuchu czułem ogień. A w piersiach lód. Myślałem, że oszaleję z bólu.

*

Moja matka była aktorką. Często nie było jej w domu. Gdy byłem chłopcem, siadałem na jej łóżku, oglądałem jej zdjęcia z teatru i tęskniłem.

Gdy wychodziła z domu, płakałem.

„Nie bądź samolubem” – powtarzał mi wtedy ojciec. „Nie przejmuj się tak sobą”.

Więc starałem się nie przejmować. Stałem się dobry w rodzinnej grze – „Udajemy, że dobrze się bawimy”.

Ponieważ nikt nie nauczył mnie zajmować się swoimi uczuciami, oczekiwałem, że zajmie się nimi moja żona. Mocno pragnąłem, że to Aneta zadba o tego samotnego chłopca, który mieszkał w moim sercu. Oczekiwałem, że da mu to, czego nie dostałem od matki.

Dziś wiem, że wymagałem od niej niemożliwego.

*

Na warsztatach wziąłem udział w wizualizacji wewnętrznego dziecka. Wcześniej słyszałem, że każdy ma taką wewnętrzną część. Ale co innego rozmawiać o tym, co innego doświadczyć.

Przy dźwiękach bębna spotkałem się ze swoim wewnętrznym dzieckiem. Poczułem, że naprawdę mam w sobie dziecięcą część, które bardzo jest spragniona opieki. Mojej opieki.

Nie od razy nawiązaliśmy kontakt. Mój wewnętrzny chłopiec był nieufny. Nie wierzył, że jest dla mnie ważny. Trudno mu się dziwić, tyle lat udawałem, że go nie ma.

Gdy się zbliżyliśmy, popłynęły łzy. Objąłem go na niby w swojej wyobraźni. Ale łzy płynęły naprawdę. Moje łzy.

Czułem smutek, ale też wdzięczność. Mój wewnętrzny chłopiec powiedział mi, że potrzebuje, żebym go widział, kochał i dbał o niego.

Obiecałem, że już go nigdy nie opuszczę. Sam dla siebie postanowiłem być najlepszym opiekunem.

*

Od tamtej pory upłynął rok. Aneta wróciła, jesteśmy razem. Od nowa uczymy się naszej relacji.

Dla mnie najważniejsze jest, aby być w kontakcie ze swoim wewnętrznym dzieckiem. Gdy żona wyjeżdża na kilka dni, nie wydzwaniam do niej. Sam tulę mojego smutnego chłopca.

Tylko ja mogę naprawdę o niego zadbać. Tylko ja mogę dać mu opiekę i miłość, której tak bardzo potrzebuje.

Mój ojciec nie miał racji. Warto być samolubem. Warto lubić siebie i sobie samemu okazywać ciepłe uczucia.

Gdy mój wewnętrzny chłopiec czuje się kochany i bezpieczny w moich ramionach, odpłaca mi radością i chęcią zabawą, zaufaniem do świata.

Zdjąłem ciężar z ramion żony. Sam czuje się odpowiedzialny za swoje szczęście.

Zbyszek

____________________________

Chcesz przyjrzeć się swojemu życiu wewnętrznemu? Poszukać mocy do zmiany? Zapraszam na jeden z dwu warsztatów dla mężczyzn „W stronę ojca”.

Warszawa – 29.-30. 01. 2022 r.

Poznań – 12.-13. 02. 2022 r.

Info:

https://fb.me/e/5J48yj0vc

Fot. Jakob Owens. Unsplash.